چشم پرندگان و ساختار اطراف آن با پستانداران متفاوت بوده و حس بینایی آنها بسیار توسعه یافته است . بنابراین کره چشم آنها به طور قابل ملاحظه ای بزرگتر از کره چشم پستانداران است . عنبیه هم بزرگ بوده و کل منطقه باز پلک چشم را پر کرده است .صلبیه یا بخش سفید چشم که خارج از عنبیه قرار دارد به طور طبیعی قابل رویت نیست . عنبیه دارای رنگدانه های زیادی است . برخی از گونه های طوطی سانان دارای عنبیه ای با رنگدانه قرمز یا قهوه ای مایل به قرمز هستند بنابراین چشمانی قرمز رنگ دارند واین قرمزی تا زمانی که فقط محدود به عنبیه باشد طبیعی خواهد بود .

قرمزی چشم در پستانداران هنگامی رخ میدهد که عروق خونی در سطح چشم گشاد و پرخون شده و در صلبیه قابل رویت است . از آنجائیکه صلبیه در چشم پرندگان قابل رویت نیست این امر نمی تواند یکی از علل شایع قرمزی چشم پرندگان باشد . رنگ قرمز در چشم طوطی ها به علت التهاب ملتحمه ( غشای مخاطی اطراف حدقه چشم یا پرده پوشاننده پلک )، غشای چشمک زن (پلک سوم یا پرده شفافی که روی کره چشم را میپوشاند)و یا پلک ها ظاهر می شود.

وقتی که غشای چشمک زن بسته می شود از نیمه بالای canthus میانی ( بخش نزدیک به منقار )، به سمت پایینِ بخش خارجی چشم( canthus جانبی ) حرکت می کند.اگر قرمزی چشم در غشای چشمک زن رخ دهد ، این قرمزی در canthus میانی ظاهر خواهد شد .

قرمزی و ورم ملتحمه می تواند در اطراف حدقه چشم ظاهر شود هرچند که معمولا این قرمزی در حاشیه پلک پایینی بیشتر قابل توجه است . در پرندگان خانگی زمانی که چشم بسته است ، پلک پایینی حرکت می کند . تورم و قرمزی پلک ها در پرندگان شایع است . در این حالت به نظر می رسد که پرنده درد می کشد و ممکن است چشم آسیب دیده را بسته نگه دارد .

جمجمه پرندگان پر از حفره های هوا یا سینوس هایی است که وزن جمجمه را کاهش می دهند( یک سازگاری مورد نیاز برای پرواز کردن ) . این سینوس ها با مجرای بینی در ارتباط هستند و به طور کامل در اطراف چشم گسترش یافته اند .به دلیل این ارتباط ، عفونت دستگاه تنفسی به سینوزیت و بافت های اطراف آن گسترش خواهد یافت. پرندگان مبتلا به سینوزیت به علت التهاب دیواره سینوس یا چرکی شدن سینوس ها ،اغلب دارای چشمانی متورم هستند . در واقع چشم ممکن است تحت فشار قرار گرفته و متورم شود .

قرمز شدن چشم و ساختار اطراف آن بدون هیچگونه علایمی ، در برخی از طوطی ها مخصوصا ککاتیل ها شایع است.طوطی هایی که دچار التهاب چشم و ساختارهای اطراف آن شده اند ممکن است دارای ترشحات چشمی نیز باشند و از آنجائیکه سینوس ها ارتباط بسیار نزدیکی با چشم دارند بسیاری از طوطی ها ممکن است علایم بیماری دستگاه تنفسی فوقانی نظیر آبریزش و ترشحات بینی داشته باشند .

رگهای خونی باریکی(مویرگها) که شبکیه چشم را تغذیه می کنند پشت عنبیه قرار گرفته و بدون بزرگنمایی قابل رویت نیستند . ترومای شدید یا عفونت داخل کره چشم ممکن است باعث خونریزی داخل کره چشم شود که هایفما نامیده می شود در این حالت ممکن است کره چشم همانند یک گوی قرمز رنگ بدون مردمک به نظر برسد .

التهاب ملتحمه و پلک ها ممکن است به علت محرکهای محیطی مانند گرد و غبار ، اسپری و دود رخ دهد . پرندگان به دود سیگار بسیار حساس هستند و باید از کشیدن سیگار در اطراف آنها به شدت خودداری کرد. در صورت امکان محرکهای محیطی را کاهش دهید.اگر این قرمزی بعد از ۲۴ ساعت همچنان ادامه داشته باشد و یا سایر علایم ظاهر شوند، مراجعه به دامپزشک ضروری خواهد بود .

باید مراقب چه علایمی باشیم ؟

*تورم اطراف چشم

*عطسه یا ترشحات بینی

*سستی و بی حالی

*خواب آلودگی بیش از حد ، پرهای ژولیده و پف کرده و قرار دادن سر زیر بال

*بی اشتهایی

*به سختی نفس کشیدن

علت قرمز شدن چشم با توجه به شدت این رنگ ( کم رنگ یا پر رنگ بودن آن ) و اینکه کدام بخش از چشم تحت تاثیر قرار گرفته ، متفاوت خواهد بود . هایفما به علت تروما یا عفونت داخل چشم ایجاد می شود . محرکهای محیطی و یا عوامل عفونی ممکن است باعث تورم ملتحمه و پلک ها شود . تورم ملتحمه همراه با تورم پلک ها و چشم های برآمده از عوامل ثانویه ی بیماری سینوسی و وجود تومور ها هستند .

عوامل احتمالی قرمز شدن چشم :

*عفونت های باکتریایی؛ عفونت ها یکی از شایعترین علل سینوزیت هستند که می توانند هر بخش از چشم را آلوده کنند . انواع متداول باکتری های ایجاد کننده بیماری چشمی عبارتند از : اشرشیاکلی (E.Coli) ، سودوموناس، پاستورلا، اورئوس ، استرپتوکوک و مایکوپلاسما .

*کلامیدیا؛ که به عنوان تب طوطی نیز شناخته شده است.

*عفونت های قارچی؛ آسپرژیلوس قارچی است که به طور طبیعی در محیط پراکنده بوده و می تواند باعث عفونت های شدید سینوسی و چشمی و برآمده شدن چشم شود .عفونت های قارچی با شیوع کمتر عبارتند از : کریپتوکوکوس و کاندیدا.

*عفونت های ویروسی؛ که شامل پارامیکسو ویروس ، پاکس ویروس و هرپس است.

*کمبود ویتامینA ؛کمبود شدید ویتامینA در رژیم غذایی

*سوزش؛ به علت ذرات معلق گرد و غبار ، دود و اسپری

*نئوپلازی( سرطان ) ؛ تومور می تواند در ملتحمه ، غشای چشمک زن ، درون کره یا پشت چشم ایجاد شود .

*اجسام خارجی ؛ اجسامی که در زیر غشای چشمک زن پنهان شده باشند می توانند باعث قرمز شدن چشم شوند

*تروما؛ زخم هایی که به علت گاز حیوانات پستاندار خانگی ، پرندگان دیگر و پرواز به سمت اشیایی نظیر پنجره و یا آینه ایجاد می شود، از علل شایع ترومای چشمی است

*آلرژی؛ واکنش یا حساسیت شدید به گرد و غبار، کپک ها یا گرده ممکن است باعث قرمزی ملتحمه شود .

تشخیص :

دامپزشک بسته به شدت علایم و زمانی که این مشکل ایجاد شده آزمایشهای تشخیصی خاصی را پیشنهاد می کند . قرمزی چشم مزمن (که چندماه یا بیشتر ادامه داشته باشد) یا عود کننده و یا قرمزی چشم همراه با علایم بیماری تنفسی ممکن است به آزمایش های تشخیصی وسیعی نیاز داشته باشد . دادن تاریخچه کاملی از شروع این مشکل در طوطی به دامپزشک، بسیار مفید خواهد بود . خود را برای شرح دادن موارد زیر به دامپزشک آماده کنید :

* این مشکل از چه زمانی آغاز شده است ؟

* آیا سایر علایم تنفسی مانند عطسه و ترشحات بینی وجود دارد ؟

* آیا این قرمزی فقط در یک چشم ظاهر شده ؟ یا در هر دو چشم ؟ یا ابتدا این قرمزی از یک چشم شروع شده و سپس پیشرفت کرده و در چشم دیگر نیز ظاهر شده است؟

* آیا طوطی سر خود را به شدت تکان می دهد یا بیش از حد خمیازه می کشد ؟ این رفتار را اغلب پرندگانی انجام می دهند که به عفونتهای سینوسی مبتلا هستند.

* شرایط چه تغییری کرده است ؟

* نوع رژیم غذایی طوطی شما چگونه است ؟ آیا با پلتها تغذیه می شود ؟

* آیا طوطی شما اجازه دارد که آزادانه پرواز کند ؟ آیا این احتمال وجود دارد که یک آسیب تروماتیک به چشم وارد شده باشد ؟

* آیا این مشکل طوطی شما با روشن کردن دستگاه های حرارتی خانه آغاز شده است ؟

* آیا در اتاق طوطی شما گرد و خاک وجود دارد و طوطی شما در معرض این گرد و غبار قرار گرفته است؟

* آیا طوطی در معرض اسپری و محرک های شیمیایی محیط قرار گرفته است ؟

* آیا به طور بالقوه در مجاورت پرندگان دیگر قرار گرفته است ؟ آیا او را همراه با طوطی هایی که گرد زیادی تولید می کنند ( کاکادو ، کاسکو و یا ککاتیل ) نگهداری می کنید؟

تست های تشخیصی :

* معاینه کامل فیزیکی

* معاینه کامل چشمی

* رنگ آمیزی قرنیه با فلورسئین ؛ برای یافتن زخم های سطحی

* سنجش میزان تولید اشک با روش تست شیرمر؛ با قرار دادن نوار کاغذی خاص در داخل پلک تحتانی، میزان تولید اشک را در حالتهای مختلف اندازه گیری میکنند.

* اندازه گیری فشار چشم با استفاده از تونومتر؛ عفونت داخل چشم باعث کاهش فشار و گلوکوم باعث افزایش فشار چشم خواهد شد .

* معاینه پلک سوم ؛ بی حس شدن چشم با استفاده از داروهای بی حس کننده موضعی اجازه میدهد که پلک برای یافتن اشیای خارجی برداشته شود .

* نمونه گیری از ملتحمه برای کشت میکروبی و قارچی یا سیتولوژی ( سلول شناسی ) ؛ برای مشاهده انواع سلول ها برای تشخیص عفونت و التهاب.

* نمونه برداری از choanal (سوراخی در سقف دهان )؛ برای کشت میکروب

* نمونه برداری از سوراخ یا حفره بینی برای کشت باکتریایی یا سیتولوژی ( سلول شناسی ) ؛ نمونه ها مستقیما بعد از خارج کردن مواد خشک شده و یا شستشوی بینی با محلول نمکی ( سالین ) یا با خارج کردن برخی از سلول ها، به وسیله یک سوزن نازک از سوراخ بینی برداشته می شوند .

*آزمایش CBCیا شمارش کامل گویچه های خون در حجم معین؛ برای تشخیص عفونت، آلرژی یا التهاب و تجزیه و تحلیل پارامتر های بیوشیمیایی سرم خون . مقدار گلبولهای سفید خون در برخی از بیماری ها افزایش می یابد .مشخصه بسیاری از بیماری های واگیردار مانند کلامیدیا و آسپرژیلوس افزایش گلبولهای سفید خون است.

* آزمایش خون ( سرولوژی ) یا نمونه برداری از choanal ؛ برای تشخیص کلامیدیا. این تست واکنش بدن به ارگانیسمهایی که موجب بیماری کلامیدیا می شود ( آنتی بادی ) و یا واکنش نسبت به حضور ارگانیسم های خودی ( آنتی ژن ) را بررسی می کند.

* پروتئین الکتروفورز؛ بررسی پروتئین های خاص منتشر شده در خون توسط بسیاری از بیماری های واگیردار و بررسی حضور یک پروتئین غیر نرمال در بدن و یا فقدان یک پروتئین طبیعی. بررسی انواع پروتئین های افزایش یافته در هر گردش به دامپزشک در تشخیص این بیماری کمک خواهد کرد.

* سرولوژی یا خون آب شناسی؛ برای تشخیص آسپرژیلوس

* رادیوگرافی ( اشعه ایکس )؛ برای تشخیص عفونت های سینوسی و تخریب استخوان. دامپزشک برای ارزیابی کامل به تصاویر متفاوتی از سر نیاز دارد.در این حالت پرنده باید کاملا بی حرکت باشد بنابراین به بیهوشی عمومی نیاز خواهد بود.

* سی تی اسکن؛جزئیات بیشتری از حدقه چشم ، سینوس ها و استخوانها در اختیار دامپزشک قرار می دهد . این تست در مناطق زیادی انجام نمی شود و بهتر است به یک دامپزشک متخصص مراجعه کنید.

* اندوسکوپی ؛ مشاهده choanal(سوراخی در دهان به سمت حفره بینی ) ، گوش و کیسه های هوا به منظور جمع آوری نمونه برای بافت برداری یا کشت میکروب .با مشاهده مستقیم این ساختارها دامپزشک می تواند شدت بیماری را تعیین کرده، نمونه های دقیق بیشتری جمع آوری و یا اجسام خارجی را خارج کند . این روش معمولا توسط یک دامپزشک متخصص انجام میشود.

درمان :

برای قرمز شدن چشم عوامل بسیاری وجود دارد که جهت درمان مناسب ، باید شناسایی شوند.اگر بیماری هایی که می توانند باعث آسیب شدید چشم و سینوس ها شوند مانند آسپرژیلوس و عفونتهای باکتریایی و یا نئوپلازی (سرطان) دلیل قرمز شدن چشم باشند طوطی بایدکاملا بستری شده و تحت درمان درازمدت قرار بگیرد. از سوی دیگر طوطی های مبتلا به بیماری چشمی درصورتی که هیچ علایم دیگری نداشته باشند می توانند به طور سرپایی درمان شوند .

تا زمانی که تشخیص تکمیل شود ممکن است نیاز باشد که علایم ظاهر شده در طوطی درمان گردد مخصوصا اگر مشکل شدید باشد.درمانهای زیر در برخی از موارد( نه در همه موارد ) ممکن است برای پرندگانی که دچار قرمزی چشم شده اند قابل اجرا باشد .اجرای این موارد ممکن است باعث کاهش علایم و آرام تر شدن طوطی شود.

* خارج کردن هر گونه شی خارجی؛ از طریق شستشوی چشم و یا با استفاده از پنس ( انبرک ) باعث تسکین درد خواهد شد .

* درمان با آنتی بیوتیک یا ضد قارچ؛ به دو صورت سیستمیک ( از طریق دهان یا تزریقی ) و موضعی از طریق چکاندن مستقیم آنتی بیوتیک ها به داخل چشم انجام می شود . غالبا این درمان تا چند هفته و در صورت ابتلا به آسپرژیلوس تا ماه ها ادامه خواهد داشت.بسیاری از درمانها ممکن است به صورت تزریقی صورت گیرد .

* پاک کردن حفره بینی و سینوس ها از چرک ها یا ترشحات خشک شده ؛ که معمولا با شستشوی بینی با محلول نمکی (سالین) انجام می شود.اگر مواد خشک شده وجود داشته باشد میتوان با استفاده از پنس (انبرک) آن را خارج کرد.این فرایند گاهی اوقات به بیهوشی عمومی نیاز خواهد داشت.

* عمل جراحی برای خارج کردن تومور؛ تحت بیهوشی عمومی انجام می شود. گاهی اوقات ممکن است تومور به طور کامل خارج شود و بهبودی کامل حاصل گردد که این امر احتمالا فقط در صورت کوچک بودن و خوش خیم بودن تومور اتفاق خواهد افتاد. برای درمان ممکن است نیاز باشد که چشم به طور کامل خارج شود.اکثر سرطانهای چشمی بدخیم و مهاجم هستند .این تومورها بسیار مخرب بوده و نمی توانند به طور کامل خارج شوند.خارج کردن جزئی( خارج کردن بخشی از تومور )به طور موقت طوطی را آرام می کند و بافت خارج شده تشخیص را راحت تر خواهد کرد ( نمونه برداری) .

نکته ۱: بیماری هایی که باعث آسیب شدید حدقه چشم و سینوس ها می شوند مانند نئوپلازی (سرطان) یا آسپرژیلوس(عفونت قارچی)با وجود تلاش برای درمان ممکن است کشنده باشد.

نکته ۲ : اگر طوطی دچار کم آبی شده باشد باید مورد آب درمانی قرار بگیرند که از طریق تزریق زیر پوستی و وریدی صورت می گیرد.


برای سوزش و خارش خفیف ملتحمه و جلوگیری از بروز مشکلات در آینده می توان محیط را با رعایت موارد زیر اصلاح کرد:

* خارج کردن محرکهای محیطی مانند گرد و غبار ، دود سیگار و گرد طوطی.

* مرطوب کردن هوای محیطی که طوطی در آن نگهداری می شود.

* قرار دادن دستگاه تهویه هوا در محیط نگهداری طوطی الزامی است.

* فراهم کردن رژیم غذایی با کیفیت و غنی از ویتامین.

اگر طوطی علایم شدید تری مانند سختی تنفس ، بی حالی و بی اشتهایی از خود نشان دهد ، ممکن است نیاز باشد برای مراقبت ۲۴ ساعته بستری شود .

مراقبت در خانه :

اگر قرمزی چشم طوطی بدون ظاهر شدن سایر علایم ، افزایش یابد ؛ می توانید اقدامات زیر را انجام دهید :

* طوطی خود را به محیطی عاری از گرد و غبار منتقل کنید.

* طوطی خود را در اتاقی جداگانه و به دور از طوطی هایی نظیر ، ککاتیل ، کاکاتو و طوطی خاکستری نگه دارید .

* در اطراف طوطی خود سیگار نکشید.

* هوای محل نگهداری طوطی خود را با دستگاه تصفیه هوا ، تصفیه کنید.

* اگر طوطی شما از گونه های گرمسیری نظیر آمازون و ماکائو باشد باید رطوبت کافی در محیط ایجاد کنید .

* پس از مراجعه به دامپزشک ، تمامی دارو ها را طبق دستور دکتر مصرف کنید . حتی پس از رفع علایم نیز نباید مصرف داروها را قطع نکنید .

اگر بهبودی حاصل نشد به دامپزشک خود گزارش دهید . درصورت وخیم تر شدن قرمزی چشم و ظاهر شدن علایم دیگر ، فورا به دامپزشک خود هشدار دهید .

مترجم : سپیده

منبع : www .parsipet.ir

طوطی من ۹سال سن داشت که به قارچ آفلاتوکسین مبتلا شد یک ماکائو زیبا که همه عاشقش بودن
رفتار بسیار دوست داشتنی داشت اشتهاش عالی بود و هرگز علایم بیماری و حتی یک عطسه از خود نشان نمی داد.زمانیکه متوجه شدم چیزی در طوطیم عادی نیست که برای نجاتش زمانی نمانده بود چون طوطی که عاشقش بودم رو از دست دادم طوطی را با دامپزشکان سپردم تا دلیل مرگ بی صدا و ناگهانی را کشف کنند.

مدت زمانی که طوطی من مبتلا به قارچ شده بود ۷ هفته بود روز قبل مرگ مثل همیشه مشغول بازی در قفس بود تنها زیر دل طوطی کمی لرزش داشت و روز بعد طوطی را از دست دادیم و نتیجه تحقیقاتی که دکتر سام و دکتر واگن انجام دادن دلیل مرگ ایجاد قارچ با بادام زمینی بود.

نتیجه اینکه به دست آوردم هرگز هرگز به طوطیتون بادام زمینی تحت هیچ شرایطی ندین:

بادام زمینی رو زمین رشد می کند و مکان خوبی برای تجمع قارچ و انگل و باعث بیمار شدن پرنده می شود اکثر بادام زمینی ها حاوی قارچ آفلاتوکسین می باشند این قارچ باعث آسیب زدن به کبد پرندگان و سایر حیوانات می شود.داغ کردن بادام زمینی از مقدار آفلاتوکسین کم می کند ولی بطور کاکل از بین نمی رود.

در حال حاضر در امریکا شمالی به علت نوع رویش بادام زمینی و خطرات آن سعی در حذف این دانه چرب از بین خشکبار دارند تا مصرف این دانه بطور کل ممنوع شود اگر جز صاحبینی هستین که پرندتون رو دوست دارین همین امروز بادام زمینی را از رژیم غذایی بطور کل حذف کنید.

قارچی که توسط این دانه ها تشکیل می شود ناحیه تنفسی را مسدود می کند و باعث عفونت در این قسمت می شود و اکسیژن به خوبی به پرنده نمی رسد با دادن بادام زمینی و سایر مواد غذایی که ذکر خواهد شد اگر شاهد کوچکترین تغییر در پرنده بودین سریعا به دامپزشکی مراجعه کنید به دلیل نرسیدن اکسیژن پرنده دچار خفگی خواهد شد به همین دلیل به مرگ بی صدا شهرت دارد گاهی عفونت ناشی از قارچ باعث تغییر صدا به مقدار جزیی و یا تغییر کامل صدا می شود و این تنها علامت این بیماری است از شما درخواست می شود با دیدن تغییر صدا در پرنده منتظر بروز سایر علایم نشوین چون فرصتی برای نجات پرنده نخواهید داشت.

پیشنهاد می کنیم هر ۶ماه پرنده را برای چکاب نزد دامپزشک ببرین اگر زود متوجه عفونت در طوطی شوین امکان درمان وجود دارد.

معمولا مشکلی که در پرندگان ایجاد می شود وارد شدن بیماری دوم دیگری همراه با بیماری قبلی می شود و درمان را مشکل می کند همراه ایجاد قارچ ممکن است شاهد علامتهای زیر شوین که خبر از بودن بیماری دوم یا سوم نیز می دهد:

کاهش وزن
ترشحات بینی
اسهال
پوسته پوسته شدن نوک
حالت پژمرده و ساییده شده بودن پرها
خارش بیش از اندازه
مشکلات سیستم عصبی از جمله لرزش و تشنج

 

قارچهای کشنده در همه جا وجود دارند در داخل برخی نان ها و یا ریشه سبزیجات , مواد غذایی که گوشه های قفس جا می مانند گرد و خاک های اطراف همگی می توانند حاوی قارچ باشند ولی اگر پرنده دارای سیستم ایمنی قوی باشد با این قارچ ها به راحتی از بین نمی رود و مبتلا نمی شود زمانیکه مقدار قارچ زیاد باشد پرنده ناتوان شده و بیمار می شود با بالا بردن سیستم ایمنی بدن پرنده از مریض شدنش جلوگیری کنید کلیه موجودات زنده در روز با هزران قارچ در تماس هستند و در زمانیکه بدن ضعیف باشد میزبان بدن می شوند.

رژیم غذایی بد , وجود بیماری دیگر , تنهایی و افسردگی , سن بالا امکان مبتلا شدن را بالا می برند.

متاسفانه اکثر پرندگان قفسی رژیم غذایی ضعیفی دارند کمبود ویتامین های ضروری , مینرال ها , آمینو اسید و پروتیین در بیشتر پرندگان قفسی دیده می شود. با وجود رژیم غذایی ضعیف استرس و فشار روانی زیاد که از سوی صاحبین بر پرنده وارد می شود زمینه را برای مبتلا شدن به انواع بیماری ها آماده می کند و این دلیل عمده مرگ پرندگان می باشد.

لیست مواد غذایی حاوی قارچ:

بادام زمینی , هرگز به پرنده بادام زمینی ندهید
تخمه آفتاب گردان به خصوص اگر در فصلی باشد که امکان خیس شدنش وجود داشته بنابراین اگر از شرایط رویش تخمه اطلاع ندارین استفاده نکنید
پوست گردو

چوب بلال
پوست چوب, کود های گیاهی
بادهای بهاری به خصوص در مزارع
انواه خاک و کود زمانیکه پرنده دارین در جوارش خاک گلدان ها را عوض نکنید
ذرت خشک شده
میوه و سبزیجات تازه ای که برای مصارف انسانی نیستن و به خوبی شسته نشدن شستن میوه و سبزیجات باید با مواد شوینده و آب داغ باشد
محیط گرم و مرطوب

توصیه هایی برای بهداشت بیشتر :

در روز ۲بار ظرف آب را عوض کنید هر زمان گه پرنده داخل ظرف حمام کرد بلافاصله آب را عوض کنید
هر روز غذاهای تازه به پرنده بدهید

هوای تازه و فعالیت بدنی بسیار مهم و کمبود ورزش و هوای تازه باعث ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن پرنده می شود.

میوه و سبزیجات و کلیه غذاهای تازه را ۴ساعت بعد از قفس خارج کنید

کل قفس , اسباب بازیها و نشیمنگاه را هفتگی تمیز کنید

آب مصرفی پرنده را بجوشانید حتی اگر از آب معدنی استفاده می کنید تضمینی برای پاک بودن آب و نداشتن باکتری وجود ندارد مقدار زیادی آب جوشانده و در یخچال مخصوص پرنده نگهداری کنید.

ظروف استیل بهترین ظروف هستن

اگر پرنده شما در جفت گیری می باشد غذایش را بیشتر کنید

مطمئن شوین مواد لانه پرنده شما تمیز و مرغوب بوده و کاملا خشک می باشند قارچها توان کشتن جوجه پرندگان را به سرعت دارند.

ترجمه:شهرزاد
منبع : http://www.avianweb.com/

بیماری ها و علایمی که معمولا در طوطی خاکستری دیده می شود:

علایم تنفسی, افسردگی شدید,از دست دادن وزن:

دلایل عبارتند از عفونت های باکتریایی, بیماری های قارچی , کمبود تغذیه , التهاب ریه , مسمومیت های استنشاقی

کاهش وزن , دانه و تخمه هضم نشده در فضله :

دلایل این علایم عبارتند از :

PDS / PDD, Macaw Wasting Disease

بیماری در قسمت های پایین بدن , بیماری ها برای پرندگان دیگر مسری است بیماری پاتوژن بوسیله جریان هوا منتقل نمی شود و ممکن است پرنده علایم عصبی نشان دهد مانند :

افتادن از نشیمن , تشنج

دلایل تشنج :

از جمله دلایل تشنج سندرم Hypocalcaemia می باشد که به دلیل کم بودن میزان کلسیم در خون بوجود می آید و استفاده از مکمل طوطی سانان که حاوی کلسیم و ویتامین دی است و همچنین تهیه نور طبیعی کمک مهمی برای برطرف کردن این علایم می باشد.

پرندگان در سنین ۲-۵ بیشتر در معرض کمبود کلسیم هستن معمولا طوطی خاکستری یا کاسکوها از کمبود کلسیم و تشنج و لرزش ناشی از آن رنج می برند که در این مواقع تزریق کلسیم گلوکونات و مصرف دیازپام انجام می شود.

مشکلات سلامتی زیادی در اثر کمبود کلسیم بوجود می آید حتی پرندگانی که نزدیک پنجره می باشن نمی توانند ویتامین دی لازم را دریافت کنند و به اشعهUVA و UVB نیاز دارند.

پرندگان بوسیله نور خورشید برای پر آرایی استفاده می کنند و با تغییرات شیمیایی که در بدن رخ می دهد ویتامینِ D3لازم ساخته می شود

 

مشکلات رایج در اثر کمبود ویتامین D

ضعف سیستم ایمنی ,مستعد برای بیماری ها , نرمی استخوان , رشد غیر طبیعی نوک , خمیدگی و افتادگی ,باز شدن زیاد پاها از هم ,مشکلات تناسلی ( گیر کردن تخم , نرم بودن پوسته تخم , جوجه های مرده) همچنین تشنج , خم شدن پشت Stargazing , پیشرفت کوچک شدن

در مناطقی که دسترسی به نور مستقیم نیست استفاده از full-spectrum lamps جهت تامین UVA و توصیه می شود.

پرکنی , پر جوی و تخریب عضو بدن:

به دلیل مشکلات جسمی و فیزیکی و همچنین مشکلات رفتاری رخ می دهد.

کاسکو ها پرندگان بسیار باهوشی هستن که حوصله سر رفتن و سرگرم نبودن آنها را مستعد مشکلات رفتاری از جمله پر کنی می کند.

تغییر رنگ در پرها:

گاهی پرهای قرمز در نقاطی از بدن خاکستری ها دیده می شود اگر پر قرمزی که دیده می شود در قسمتی از بدن است که انتظارش را ندارین ممکن است به دلیل خراب شدن فولیکول پر باشد که در اثر پر کنی بوجود می آید همچنین استفاده از داروها مانند آنتی بیوتیک ها در زمان پر ریزی باعث تغییر رنگ پرها می شود. به هر حال در این زمان تغییر رنگ دایمی نبوده و بعد از پر ریزی بعدی پرها به رنگ اولیه بر می گردند.

همچنین از علایم بیماری هایی می باشد کهعبارتند از :

سو تغذیه

بیماری های کبدی

مشکلات کلیه

همچنین ممکن است دلیل ژنتیکی بوده و در اثر جهش اینگونه باشد تشخیص کار آسانی است اگر تعداد این پرها در کاسکو افزایش پیدا کند علامت بیماری می باشد و اگر با افزایش مواجه نباشید طوطی با این رنگ پر به دنیا آمده و دلیل ژنتیکی است.

 

بیماری های رایج دیگر:

تومور بدخیم

Hyperkeratotic Swellings

کرم و انگل خونی

بد بودن شکل و شرایط پر ها و نوک:

دلیل بیماری PBFD که کشنده بوده از بیماریهایی می باشد که توسط جریان باد منتقل می شود و تنها پیشگیری باید انجام شود درمانی وجود ندارد.

بد شکل بودن پاها ( ژنتیکی)

Hematuria به دلیل مسمومیت سرب

ترجمه:شهرزاد

منبع:   http://www.avianweb.com

تشنج در پرندگان Avian Seizures

زمانیکه افراد خودسرانه برای پرنده خود دارو تجویز می کنند مشکلات زیادی بوجود می آید ممکن است فکر کنید داروهایی که برای انسان بیخطر می باشد برای پرنده نیز خطری ندارد در حالیکه سیستم بدنی پرنده با انسان کاملا متفاوت است و شما نمی توانید دارویی که برای بدن شماست و برای شما تجویز شده را به پرنده خود نیز بدهید.

بسیاری از مردم فکر می کنند آسپیرین کاملا بی خطر بوده و برای همه حیوانات نیز قابل استفاده است ولی واقعیت این است که این حقیقت ندارد.

بسیاری از صاحبین طوطی ها سوال کرده اند که آیا می توانند به طوطی خود آسپیرین یا استامینوفن بدهند و جواب بطور قطعی نه می باشد.

بسیاری از داروهای انسانی برای پرنده شما بی ضرر نیستند در واثع اکثر مسکن های انسانی برای پرندگان خطرناک هستند و نه تنها کمکی به بهبود پرنده نمی کنند بلکه باعث مسمومیت در پرنده نیز می شوند.

آیا دادن آسپیرین به طوطی بی ضرر است؟

اگر در گذشته به طوطی خود آسپیرین داده اید دیگر این کار را تکرار نکنید و اگر در حال اینکار را کرده اید فورا با دامپزشک خود مشورت کنید ممکن است طوطی شما دچار مشکلات جدی شود و حتی با مرگ روبرو شود هرگز نباید داروها را رو طوطی خود امتحان کنید .

بسیاری از افراد زمانیکه طوطی اشان طب می کند برای پایین اوردن طب از اسپیرین استفاده می کنند بدن طوطی ها با انسان ها کاملا متفاوت است حتی اگر با آسپیرین تب را پایین بیاوریدمشکل جدی همچنان وجود دارد طب کردن پرنده موضوع بسیاری مهمی است و باید دلیل آن پیدا شود بنابراین اگر طوطی شما طب کرد بداید سلامتی اش بطور جدی در خطر است و باید بلافاصله نزد دامپزشک بروید.

گاهی مواقع بعد از ضربه خوردن پرنده صاحب پرنده برای از بین بردن درد به طوطی خود آسپیرین می دهد و به خیال خود کمک بزرگی به پرنده کرده است ولی در واقع آسپیرین درد پرنده را از بین نمی برد و تنها باعث مسمومیت و مشکلات برای سلامتی می شود پس زمانیکه احساس می کنید طوطی و پرنده شما درد دارد با دامپزشک صحبت کنید تا مسکن مخصوص پرنده را تجویز کند و درد از بین برود.

ترجمه:شهرزاد
birdcage

سوالی که ذهن خیلی از علاقه مندان به کاسکو و طوطی رو درگیر کرده اینه :

آیا تزریق واکسن یا آمپول باعث مرگ طوطی میشه؟؟

 

متاسفانه این روزا همه دکتر شدن و نظرات پزشکی میدن!!خیلی از فروشندگان به مشتری های از همه جا بی خبر تاکید میکنند که در صورت بیمار شدن طوطی به هیچ وجه به اجازه تزریق به دامپزشک ندید چرا که تزریق آمپول و آنتی بیوتیک و … باعث مرگ کاسکو یا طوطی مریض شما میشه

امروزه تو همه جای دنیا بهترین و سریع ترین و کم خطر ترین راه رساندن دارو هایی مثل آنتی بیوتیک به طوطی ها تزریقه!! تمام دانشگاه های دنیا این شیوه رو (جزو ابتدایی ترین مسائله!!!) آموزش میدن و روش تاکید میکنند

 

از نکات مثبت تزریق میشه به موارد زیر اشاره کرد

۱)رساندن میزان و دوز دقیق دارو سر ساعت

اگر قصد دارید به صورت خوراکی دارو به طوطیتون بدید اینو بدونید که آنتی بیوتیک باید سر ساعت و به میزان مشخص مصرف بشه.وقتی بیماری عفونی میگیرید و دکتر بهتون کپسول یا تبلت آنتی بیوتیک میده تاکید میکنه که مثلا هر ۶ یا ۸ یا ۱۲ ساعت یک بار یک عدد مصرف بشه و زمان و میزانش حتی تغییر نکنه.حالا شما فرض کنید داروی تلخ مزه رو تو آب طوطی یا جوجه کاسکو بیمار بریزید و توقع داشته باشید پرنده بیچاره هر روز به اندازه و سر وقت دارو رو  مصرف کنه!!!!!!!!!حتی با فرض خوردن آب زیاد (آبی که آنتی بیوتیک توش حل شده) آیا واقعا مصرف دیروز و امروزش یکیه؟ هر چند که معمولا اصلا آبی مصرف نمیشه و بیشتر دفع و از دست رفتن آب بدن اتفاق میفته

در مواردی هم دارو رو داخل حلق و دهان طوطی میریزن که این ضرر و خطرش بسیار بسیار زیاده.احتمال خفگی و ورود دارو به ریه پرنده بسیار زیاده.و جدای این موضوع مقدار زیادی از دارو با تکان های شدید سر طوطی به اطراف پاشیده میشه….از نظر استرس هم استرسی به مراتب بیشتر از تزریق به طوطی شما وارد میکنه!!شما علاوه بر اینکه پرنده رو به زور گرفتید دهانش رو به زور باز میکنید و چیزی رو که میلی بهش نداره به زور داخل حلق و دهانش میریزید!!!!!!! طوطی در واقع اصلا متوجه ورود سوزن به عضله نمیشه و اگر هم چیزی احساس کنه یک لحظه بسیار کوتاه و گذرا خواهد بود

۲)در مواردی کاسکو و طوطی بیمار اصلا آب و غذا نمیخوره!!!!!!!!!! قابل توجه عزیزانی که میگن تزریق ممنوع!!! پرنده نه خودش میلی به خوردن داره و نه اجازه میده بهش غذا بدید…در این حالت تنها راه ممکن تزریقه.دوستانی که صبر میکنن و میگن فعلا طوطیمون غذا و آب میخوره پس دارو رو خوراکی بدیم معمولا بعد از چندین روز از دست دادن زمان و اندک شانس باقی مونده مشاهده میکنند که طوطی دیگه غذا نمیخوره…مسلما وقتی توان جسمانی جوجه کاسکو یا طوطی بالا تره درمان جواب بهتری میده تا به هنگام ضعف و ناتوانی جسمی

 

3)یکی از علائم خیلی شایع در طوطی و مخصوصا جوجه کاسکوی بیمار تهوع و استفراغه

چه خود پرنده دارو رو بخوره و چه به زور دارو ر به خوردش بدید پرنده خیلی سریع در اثر استفراغ دارو رو بر میگردونه.هم خطر خفگی در حین برگرداندن غذا و آب و ورود اون به مجرای تنفسی وجود داره و هم کاسکوی بیمار اگر ۲ روز هیچی نخوره تقریبا دیگه هیچ شانسی نداره.کاسکوی بیمار اگر یک روز آب نخوره به دلیل از دست دادن آب ناشی از اسهال دیگه هیچ شانسی نخواهد داشت.در این حالت تنها راه تزریق داروی ضد تهوع و بعد از اون تزریق دارو های درمانیه.حتی با فرض محال درست بودن نظریه مصرف خوارکیه دارو اول باید ضد تهوع تزریق بشه تا بعد تازه بتونید دارو رو به زور یا محلول در آب خوراکی به پرنده بدید

مسلما همراه با تهوع  و استفراق هیچ دارویی قابل خوردن نیست برای طوطی

۴)اثر سریع تر دارو به شیوه تزریق نسبت به مصرف خوراکی بار ها و بار ها مانع مرگ جوجه طوطی های بیمار شده

خیلی وقتا طوطی بیمار شما نهایتا چند ساعت وقت برای رسیدن داروی مناسب به بدنش داره.این زمان رو با مصرف خوراکی دارو از دست خواهید داد.

۵)طوطی که به دلیل اسهال خیلی شدید بدنش دچار کم آبی و کمبود مینرال و مواد معدنی شده میتونه ظرف چند ساعت از بین بره.در این حالت هم تزریق زیر پوستی سرم و ویتامین میتونه معجزه آسا باشه…بازم قابل توجه دوستانی که میگن تزریق ممنوع

 

 

موارد زیادی پیش اومده که طوطی بعد از تزریق مرده و صاحب پرنده دچار این فکر غلط شده که تزریق باعث مرگ طوطی شده…

۱)طوطی که بسیار ضعیف شده و حتی قدرت نشستن روی چوب رو نداره و کف قفس با بال های آویزان نشسته اونقدر ضعیفه که حتی گرفتنش با دست و متعاقبا تقلای پرنده باعث میشه قدرت نفس کشیدن ازش سلب بشه و چند دقیقه بعد بمیره

۲)پرنده ای که آب بدنش خیلی خیلی کم شده …. با تزریق آنتی بیوتیک دچار شوک میشه و از بین میره

۳)پرنده ای که بیماری های لاعلاج مثل بعضی از بیماری های تنفسی و ویروسی و … داره و یا بیماری اونقدر پیشرفت کرده که دیگه هیچ کاری برای پرنده نمیشه انجام داد… در نهایت و مدتی بعد از تزریق(بین چند ساعت تا چند روز) از بین خواهد رفت

۴)عفونت های مضمن قارچی و گوارشی یا عفونت های مضمن چینه دان

و ….

 

 

توجه کنید که در هر ۴ حالت فوق و بسیاری از موارد دیگه که قطعا توجیه پزشکی داره نگه داشتن طوی بیمار غیر ممکن بوده.دامپزشک قدرت ماوراء الطبیعه نداره و نمیتونید توقع معجزه ازش داشته باشید.

ساده نباشید و گول افراد کلاه برداری که گستاخی رو به حدی رسوندن که برای فروش طوطی به هر راهی متوسل میشن و حتی به دامپزشک توهین میکنند و علم دامپزشکی رو زیر سوال میبرن نخورید

بعضی از مسائل اوقدر ساده و پیش پا افتادست که درک اون نیازی به تفکر و درنگ نداره.اگر طوطی شما آلوده به بیماری ویروسی باشه در صورت کم سن بودن به احتمال ۹۹% خواهد مرد.این بیماری میتونه ماه ها به حالت نهفته در بدن طوطی شما وجود داشته باشه و زمانی که سیستم ایمنی بدن طوطی به اندازه کافی ضعیف بشه بروز کنه

در مورد تزریق واکسن هم نظرات متفاوتی وجود داره ولی چیزی که مسلمه  اینه :

تزریق واکسن مرغوب و با کیفیت به طوطی سالم قطعا هیچ آسیبی به پرنده وارد نمیکنه.حالا اینکه واکسن بزنید یا نزنید انتخابش با شماست

واکسن فقط در شرایط خراب بودن(به دلیل گذشتن تاریخ مصرف و یا تغییر ناگهانی دما در حین نقل و انتقال) و یا بیمار بودن طوطی(مخصوصا مبتلا بودن به همون ویروسی که قصد واکسینه کردنش رو دارید) میتونه مضر باشه

 

 

همه اینا رو نوشتم که برسم به اینجا :

حرف دامپزشک بالا ترین و ارجح ترینه…هیچ پرنده فروشی و هیچ علاقه مندی با هیچ تجربه شخصی نمیتونه نظر یک دامپزشک رو رد کنه.نه سوادش رو داره و نه صلاحیتش رو.اگر دامپرشک پرندتون گفت تزریق دیگه به حرف دلال و پرنده فروش و دوست و آشنا کاری نداشته باشید و اجازه بدید دامپزشک سعی خودش رو بکنه.تزریق همیشه لازم نیست…ولی هر وقت دامپزشک صلاح بدونه قطعا بهترین راهه

از نظر من بهترین دامپزشک حال حاضر در ایران در زمینه طوطی سانان و پرندگان زینتی جناب دکتر برهانی کیاست

برای تماس با ایشون میتونید به سایت پارسی پت و بخش پاسخ به سوالات دامپزشکی با دکتر برهانی کیا مراجعه کنید

 

و یا با بیمارستان دامپزشکی شبانه روزی تهران(کامرانیه) تماس بگیرید و جهت ویزیت پرندتون توسط جناب دکتر برهانی کیا وقت بگیرید

 

 

 

موفق باشید

بابک آژیده

 

 

همه ما عطسه می کنیم ، عطسه واکنشی است نسبت به احساس خارش و سوزش در سوراخ بینی که معمولا با آبریزش بینی همراه است . بیشتر پرندگان به طور نرمال در تلاش برای بیرون راندن گردها از بینی خود گاهی اوقات عطسه می کنند . اما آیا همیشه باید به عطسه پرنده یا طوطی خود توجه کنیم ؟

 

اگر طوطی گاهی اوقات عطسه کند و در این حین مایع شفافی از بینی او خارج شود ( کمتر از یک یا دوبار در روز)، بدون اینکه علایم دیگری از خود نشان دهد ، شاید او در حال اعمال مکانیسمی نرمال برای پاک کردن سوراخ بینی خود است . دلایل زیادی برای عطسه کردن و ترشح بینی طوطی وجود دارد.چند دلیل رایج شامل :

 

۱ . سوزش یا خارش ناشی از ورود گرد و شوره به بینی

۲ . عفونت های باکتریایی

۳ . عفونت های قارچی

۴ . فقر یا کمبود موادغذایی

۵ . وجود جسم خارجی در بینی : ورود اجسامی مانند دانه یا غذا به حفره بینی

۶ . کلامیدیا که به عنوان تب طوطی نیز شناخته شده است

۷ . آسپرژیلوس

۸ . کاندیدا : یک عفونت مخمر

۹ . عفونت های ویروسی

۱۰ . کمبود ویتامین A : کمبود شدید ویتامین A در رژیم غذایی

۱۱ . خارش یا سوزش به علت کمبود رطوبت یا خشکی

۱۲ . محرک های موجود در هوا : نظیر دود یا اسپری

۱۳ . تومور یا غده در بینی : سرطان

۱۴ . آلرژی ها

۱۵ . Choanal atresia: یک نقص مادرزادی که مانع از ایجاد سوراخ حفره بینی در سقف دهان می شود .

 

اگر عطسه و ترشح بینی ادامه پیدا کرد یا احساس کردید که چیزی غیر از یک مایع شفاف و رقیق از بینی خارج می شود و یا علایم دیگری ظاهر شود در این صورت باید به دامپزشک مراجعه و با او مشورت کنید .

 

 

باید مراقب چه علایمی باشیم ؟

 

۱ . سستی و بی حالی : اگرعلایمی نظیر خواب آلود بودن بیش از حد ، پف کردن پرها ، قرار دادن سر زیر بال را مشاهده کردید فورا باید به دامپزشک مراجعه کنید .

۲ . بی اشتهایی : اگر طوطی شما کم غذا شده و یا اصلا غذا نمی خورد حتما به دامپزشک مراجعه کنید

۳ . به سختی نفس کشیدن : اگر طوطی شما برای نفس کشیدن به جلو خم شده و گردن خود را بکشد یا با دهان باز نفس بکشد و یا در هربار تنفس پرها را پف کرده و دم خود را به سرعت تکان دهد ، نشاندهنده این است که طوطی شما به سختی نفس می کشد و باید فورا او را به دامپزشک برسانید.

 

 

دامپزشک چه کاری می تواند انجام دهد ؟

 

 

 

 

دامپزشک بسته به شدت ترشح ، تعداد دفعات عطسه و زمانی که این مشکل ایجاد شده آزمایشهای تشخیصی خاصی را پیشنهاد می کند اما در ابتدا تاریخچه ی کاملی از شروع این مشکل در طوطی را از شما می خواهد . جواب این سوالات را آماده کنید :

 

۱ . این مشکل از چه زمانی آغاز شده؟ آیا عطسه و آبریزش بینی همزمان با هم شروع شدند ؟

۲ . آیا در ظاهر ترشح بینی (رنگ و غلظت) تغییری مشاهده کرده اید ؟

۳ . آیا این ترشح یک طرفه ( از یک سوراخ بینی ) بوده یا دو طرفه ( از هردو سوراخ بینی ) ؟ ابتدا از کدام سمت آغاز شده ؟

۴ . آیا طوطی سر خود را به سرعت تکان می دهد یا بیش از حد خمیازه می کشد ؟ این رفتار را اغلب پرندگانی انجام می دهند که به عفونتهای سینوسی مبتلا هستند .

۵ . آیا ترشح بینی طوطی شما با روشن کردن دستگاه های حرارتی خانه آغاز شده ؟آیا در اتاق طوطی شما گرد و خاک وجود دارد یا او را همراه با طوطی هایی که گرد زیادی تولید می کنند ( کاکادو ، کاسکو و یا ککاتیل ) نگهداری می کنید؟

۶ . آیا طوطی شما با رژیم غذایی مانند پلتها تغذیه می شود ؟

 

از آنجایی که برای عطسه و ترشح بینی دلایل متعددی وجود دارد بنابراین برای درمان باید علت شناسایی شود . ترشح بینی مزمن (که چندماه یا بیشتر ادامه داشته باشد) و یا عود کردن آن ممکن است به آزمایشهای تشخیصی وسیعی نیاز داشته باشد . چند آزمایش تشخیصی شامل :

 

۱ . نمونه برداری از choanal ( سوراخی در سقف دهان ) برای کشت میکروب یا سیتولوژی ( سلول شناسی ) برای مشاهده انواع سلول ها برای تشخیص عفونت و التهاب .

۲ . نمونه برداری از سوراخ یا حفره بینی برای کشت میکروب یا سیتولوژی ( سلول شناسی ). نمونه ها مستقیما بعد از خارج کردن مواد خشک شده و یا شستشوی بینی با محلول نمکی .

۳ . آزمایش CBC یا شمارش کامل گویچه های خون در حجم معین برای تشخیص عفونت ، آلرژی یا التهاب. مقدار گلبولهای سفید خون در برخی از بیماری ها افزایش می یابد .مشخصه بسیاری از بیماری های واگیردار مانند کلامیدیا و آسپرژیلوس افزایش گلبولهای سفید خون است .

۴ . آزمایش خون ( سرولوژی ) یا نمونه برداری از choanal برای تشخیص کلامیدیا. این تست واکنش بدن به ارگانیسمهایی که موجب بیماری کلامیدیا می شود ( آنتی بادی ) و یا واکنش نسبت به حضور ارگانیسم های خودی ( آنتی ژن ) را بررسی می کند.

۵ . پروتئین الکتروفورز: بررسی پروتئین های خاص منتشر شده در خون توسط بسیاری از بیماری های واگیردار و بررسی حضور یک پروتئین غیر نرمال در بدن و یا فقدان یک پروتئین طبیعی. بررسی انواع پروتئین های افزایش یافته در هر گردش به دامپزشک در تشخیص این بیماری کمک خواهد کرد .

۶ . سرولوژی یا خون آب شناسی برای تشخیص آسپرژیلوس

۷ . رادیوگرافی ( اشعه ایکس ) برای تشخیص عفونت های سینوسی و پوکی استخوان ها . دامپزشک برای ارزیابی کامل به تصاویر متفاوتی از سر نیاز دارد.در این حالت پرنده باید کاملا بی حرکت باشد بنابراین به بیهوشی کامل نیاز خواهد بود .

۸ . سی تی اسکن جزئیات بیشتری از حفره بینی ، سینوس ها و استخوانها در اختیار دامپزشک قرار می دهد . این تست در مناطق زیادی انجام نمی شود و بهتر است به یک دامپزشک متخصص مراجعه کنید .

۹ . اندوسکوپی: مشاهده choana (سوراخی در دهان به سمت حفره بینی ) ، گوش و کیسه های هوا به منظور جمع آوری نمونه برای بافت برداری یا کشت میکروب .با مشاهده مستقیم این ساختارها دامپزشک می تواند شدت بیماری را تعیین کرده، نمونه های دقیق بیشتری جمع آوری و یا اجسام خارجی را خارج کند . این روش معمولا توسط یک دامپزشک متخصص انجام میشود .

 

 

درمان:

 

برای عطسه کردن و ترشح بینی دلایل متعددی وجود دارد که باید برای درمان علل آن شناسایی شود .

 

اگر بیماری ها( که می توانند باعث آسیب حفره بینی و سینوس ها شوند) مانند آسپرژیلوس و عفونتهای باکتریایی و یا نئوپلازیا (سرطان) دلیل ترشح بینی باشد طوطی بایدکاملا بستری شده و تحت درمان درازمدت قرار بگیرد .از سوی دیگر اگر ترشح بینی کم و با علایم دیگر همراه نباشد به صورت سرپایی درمان خواهد شد .

 

دامپزشک یک یا چند آزمایشی که در بالا ذکر شد را انجام خواهد داد . در این حالت ممکن است نیاز باشد که نشانه های دیگری که در طوطی ظاهر شده است نیز درمان گردد مخصوصا اگر مشکل شدید باشد . درمانهای زیر در برخی از موارد( نه در همه موارد ) ممکن است در پرندگانی که ترشح بینی دارند قابل اجرا باشد .اجرای این موارد ممکن است باعث کاهش علایم و آرام تر شدن طوطی شود.

 

۱ . پاک کردن حفره بینی و سینوس ها از مواد خشک شده و ترشحات که معمولا با شستشوی بینی با محلول نمکی انجام می شود.اگر مواد خشک شده وجود داشته باشد میتوان با استفاده از انبرک آن را خارج کرد.این فرایند گاهی اوقات به بیهوشی کامل نیاز خواهد داشت .

۲ . خارج کردن هر نوع جسم خارجی از طریق شستشوی سینوسها و یا استفاده از یک اندوسکوپ برای مشاهده مستقیم اجسام خارجی.

۳ . جراحی برای خارج کردن تومور زیر بیهوشی کامل ،گاهی اوقات ممکن است تومور به طور کامل خارج شود و بهبودی کامل حاصل گردد که این امر احتمالا فقط در صورت کوچک بودن و خوش خیم بودن تومور اتفاق خواهد افتاد.اغلب تومورهای(سرطان) ایجاد شده در حفره بینی بدخیم و خطرناک هستند .این تومورها بسیار مخرب بوده و نمی توانند به طور کامل خارج شوند.خارج کردن جزئی( خارج کردن بخشی از تومور )به طور موقت طوطی را آرام می کند و بافت خارج شده تشخیص را راحت تر خواهد کرد ( بافت برداری ).

۴ . درمان با آنتی بیوتیک یا ضد قارچ به دو صورت سیستمیک ( از طریق دهان یا تزریقی ) و موضعی از طریق چکاندن مستقیم آنتی بیوتیک ها به داخل حفره بینی و سینوسها انجام می شود . غالبا این درمان تا چند هفته و در صورت ابتلا به آسپرژیلوس تا ماه ها ادامه خواهد داشت.بسیاری از درمانها ممکن است به صورت تزریقی صورت گیرد .

۵ . ممکن است در طوطی هایی با عفونت های مزمن و عود کننده در چندین مرحله به شستشوی حفره بینی و سینوس ها با یک آنتی بیوتیک و یا محلولهای ضد قارچ نیاز باشد .

۶ . بیماری هایی که باعث تخریب حفره بینی و سینوس ها می شوند مانند نئوپلازیا (سرطان) یا آسپرژیلوس(عفونت قارچی)با وجود تلاش برای درمان ممکن است کشنده باشد.

۷ . اگر طوطی دچار کم آبی شده باشد باید مورد آب درمانی قرار بگیرند که از طریق تزریق زیر پوستی و وریدی صورت می گیرد .

۸ . برای کاهش ترشح بینی و جلوگیری از بروز مشکلات در آینده می توان محیط را با رعایت موارد زیر اصلاح کرد :

۹ . خارج کردن محرکهای محیطی مانند گرد و غبار ، دود سیگار و گرد طوطی

۱۰ . مرطوب کردن هوای محیطی که طوطی در آن نگهداری می شود.

۱۱ . قرار دادن دستگاه تهویه هوا در محیط نگهداری طوطی الزامی است .

۱۲ . فراهم کردن رژیم غذایی با کیفیت و غنی از ویتامین .

 

 

مراقبت در خانه :

 

 اگر ترشح بینی طوطی مایعی شفاف و رقیق باشد و او هیچ علایم دیگری نشان نمی دهد .کارهایی که می توانید انجام دهید شامل موارد زیر است :

 

۱ . محیط نگهداری طوطی می تواند نقش مهمی ایفا کند .چون سوراخ بینی در بالای سر طوطی قرار گرفته است و گرد و غبار می تواند در آن انباشته شود .فراهم کردن آب برای ۲٫حمام کردن ممکن است از این امر جلوگیری کند .پرندگان و طوطی های حساس نباید با طوطی های دیگری که گرد زیادی تولید می کنند (کاکادو ، ککاتیل و یا کاسکو ) در یک محیط یکسان نگهداری شوند .استفاده از یک دستگاه تهویه هوای با کیفیت بالا و مجهز به فیلتر HEPA ممکن است به پاکیزه شدن محیط نگهداری طوطی کمک کند .

۳ . طوطی های نواحی گرمسیری که با محیط های مرطوب و نمناک سازگار هستند مانند طوطی های آمازون و ماکائو اغلب با روشن شدن دستگاه های حرارتی خانگی عطسه می کنند .مرطوب کردن محیط نگهداری طوطی به کاهش این امر کمک خواهد کرد .

۴ . بسیاری از پرندگان و طوطی ها شدیدا به دود سیگار حساس هستند .طوطی خود را در معرض این محرک ها قرار ندهید.

۵ . طوطی هایی که از رژیم غذایی ضعیفی برخوردارند بخصوص رژیم غذایی ای که فقط از دانه ها تشکیل شده باشد بیشتر مستعد ابتلا به بیماری های تنفسی هستند .کمبود مواد غذایی مخصوصا کمبود ویتامین A باعث تغییر در سلولهای پوشاننده حفره بینی خواهد شد .این امر به عوامل واگیردار و عفونی اجازه می دهد که به آسانی به این بخش حمله کنند و باعث ایجاد عفونت شوند .

مترجم : سپیده

توجه : کلیه مطالب و مقاله های این سایت متعلق به وب سایت رسمی طوطی سانان (www.parrot.ir)  و پارسی پت و زیر مجموعه شرکت شبکه ارتباطات کامپوتری ایران (AKA Networks) است.کپی برداری بدون ذکر منبع و نام صریح و لینک شده وب سایت www.parrot.ir و نام نویسنده مقاله مصداق بارز دزدی است و از طرف شرکت ارتباطات کامپوتری ایران مورد پیگرد قانونی قرار خواهد گرفت.در صورت تمایل به استفاده از مقاله های این سایت میبایست منبع را به صورت یک لینک معتبر و صریح به همراه نام مترجم و نویسنده مقاله به این صورت ذکر کنید : 

 

منبع : www.parrot.ir

مترجم : نام مترجم مقاله