درباه مرغ عشق بیشتر بدانیم:

مرغ‌ عشق‌ خیلی‌ زود اهلی‌ شده‌ و به‌ خانه‌ خو می‌گیرد. می‌توان‌ به‌ آن‌ یاد داد که‌ روی‌ انگشت‌ بنشیند . حضورسگ‌ و گربه‌ موجب‌ ناراحتی‌ پرنده‌ می‌شود حتی‌ اگر به‌ آن‌ دسترسی‌ نداشته‌ باشند. پرنده‌ جدید را باید بتدریج‌ وارد کرد حتی‌ اگر جفت‌ پرنده‌ شما باشد. بهتر است‌ ابتدا در قفسهای‌ مجزا ولی‌ کنار هم ‌باشند (بدون‌ تماس‌) تا به‌ هم‌ عادت‌ کنند.
باید توجه‌ داشت‌ که‌ مرغ‌ عشق‌ (مانند سایر حیوانات‌ خانگی‌) حتما باید از جای‌ مطمئن‌ خریداری‌ شود. سن‌ مناسب‌برای‌ خرید ۶-۷ هفتگی‌ است‌. هنگام‌ خرید به‌ وضعیت‌ پرها دقت‌ کنید چرا که‌ نشانه‌ خوبی‌ از وضعیت‌ کلی‌ پرنده‌ است‌.در پرنده‌ سالم‌ پرها صاف‌، شفاف‌ و درخشان‌ می‌باشند در حالیکه‌ پرنده‌ بیمار کسل‌ بوده‌ و پرهای‌ ژولیده‌ای‌ دارد. چشم‌هاباید شفاف‌، درخشان‌ و فاقد تورم‌ باشند. پاها به‌ راحتی‌ میله‌ قفس‌ را بگیرند و پرنده‌ در حالت‌ ایستاده‌ زاویه‌ ۳۰ درجه نسبت‌ به‌خط قائم‌ داشته‌ باشد. اطراف‌ مخرج‌ طبیعی‌ و پرنده‌ شاداب‌ باشد.
مرغ عشق بسادگی در شرایط عادی که ما زندگی می کنیم از لحاظ دما و رطوبت می تواند زندگی کند. حداقل ابعاد قفس برای یک یا دو مرغ عشق باید ۴۵ (عرض) در ۴۵ (طول) در۶۰ (ارتفاع) سانتیمتر باشد، هرچند نباید فراموش کرد که هر جانداری از منزل بزرگتر استقبال می کند.
همچنین محلی که مرغ عشق را نگهداری می کنید نباید جایی باشد که سرو صدای ناگهانی تولید شود. مثلا” ناگهانی صدای افتادن ظروف آشپزخانه و …، تمام این موارد به حیوان استرس منتقل می کند و باعث بیماری و کوتاهی عمر او می شوند.
قفس این پرندگان را حداقل هفته ای یکبار تمیز کنید و آب و دانه تازه را هر روز در اختیار آنها قرار دهید. قرار دادن اسباب بازی های ساده در قفس برای آنها از مفید ترین چیزهایی است که می تواند آنها را خوشحال کند. توپ کوچک، حلقه آویزان شده از سقف قفس و …

مرغ عشق، در طبقه بندی جانورشناختی پرندگان، در گروه شاخه نشینان قرار دارد. پس بهتر است قفس آن
دارای یک میله باشد که جانور روی آن بنشیند. بهتر است قفس پرنده از قلابی آویزان باشد تا احساس خوشحالی کند. مکان نگهداری این جانور باید خصوصیات زیر را داشته باشد:
عاری از بخار، صدای ناگهانی،دود سیگار و جانورانی از قبیل سگ و گربه باشد.
تا حدودی گرم باشد، در تابستان میتوان در بالکن،حیاط و یا کنار پنجره جانور را نگهداری کرد اما
در زمستان داخل خانه بهتر است.
کمی رطوبت داشته باشد مثلا دربالکن، کنار درختی باشد یا در حیاط به درخت بزرگی آویزان باشد فقط
شبها برای جلوگیری از خفگی جانور، بهتر است که آنرا به داخل خانه منتقل کنید(در صورت مجاورت با درخت های بلند و پر برگ)
بهتر است شبها روی جانور را با پارچه ی نازکی بپوشانید.
اگر پرندگان کوچک شما به غذاهای تازه نوک می زنند، با آب تازه حمام می کنند و تحرک کافی دارند مطمئن باشید که سالم هستند. آنها معمولا” علاقمند به برقراری ارتباط عاطفی هستند لذا اگر تنها یک مرغ عشق دارید حتما” هر روز وقتی را برای پرداختن به او بگذارید، پس از مدتی مشاهده خواهید کرد که شما را بخوبی می شناسد و حتی در بیرون قفس به راحتی روی انگشت شما می نشیند.
همواره به بدن، منقار، پاها و دیگر قسمت های مرغ خود دقت کنید، یک مرغ عشق سالم همواره آنها را تمیز نگاه میدارد و این می تواند خود نوعی کنترل سلامت این پرنده زیبا باشد.

این پرنده در قفس با دانه هایی مثل ارزن وکتان تغذیه میشود وغذاهای مکمل هم مثل تخم مرغ،سبزیجات وبرخی میوه ها برای سلامتی آنها لازم است.
در مورد نگهداری این پرنده هم باید گفت که چون پرندگانی اجتماعی اند میتوان گروهی از آنها را درون یک قفس بزرگ نگهداری کرد ولی یک قفس متوسط برای نگهداری یک جفت از آنها کافی است.
برای فهمیدن جنس نر و ماده این حیوان بهترین گزینه توجه به پوستی است که در بالای منقار قرار دارد ، (و سوراخهای بینی در آن قرار دارد) می باشد.در نوع نر رنگ این پوست آبی تیره و یا بنفش است اما در نوع ماده آبی بسیار روشن با هاله ای سفید در اطراف سوراخهای بینی(بالاخص در ماده های جوان) ٬ قهوه ای یا متمایل به قوه ای است . رنگ آبی این پوست در نوع نر همواره مشخص است البته در نرها مریض و یا پیر این رنگ مات شده و ترکهایی در آن دیده می شود ، اما رنگ این پوست در ماده ها متغیر است در موقع تخم گذاری و در جوانی صاف و روشن تر است و پس از این مدت تیره تر و چروک دار می گردد.

تغذیه:

میتوان به جانور انواع غذای خشک و تازه داد مثل ارزن، گندم مرغی، گندم پوست کنده، جوی پوست کنده و غذای آماده پرندگان. جهت مقاوم کردن جانور از غذاهای مانن تخم مرغ پخته،هویج خام و پخته،برنج پخته شده و میوجات استفاده کرد. البته به غیر از خیار که اسهال شدید و مهلک در جانور پدید می آورد.
از سبزی جات و ویتامین هایی که در پرنده فروشی ها بفروش می رسد نیز میتوان به عنوان غذای تقویتی
استفاده کرد. مولتی ویتامین کودکان نیز باید در آب جانور ریخته شود اما در سنین ۶-۸ماهگی.
رسیدگی:
این جانور باید هرماه حمام شود و گرنه از کک و کنه اشباع میشود. میتوان این جانور را زیر دوش گرفت.
برای شتشوی این پرنده هرگزازشامپو بچه وشامپو خرگو ش و گربه استفاده نکنید.

منبع : www.totisanan.com

پرورش و نگهداری طوطی برزیلی

طوطی برزیلی پرنده‌ای کوچک، زیبا و دلنشین از خانواده طوطی سانان است که رنگ­های متنوع و زیبای آن دل هر بیننده را شاد نموده و آدمی را به پرورش این نوع طوطی علاقه­مند می­سازد. خاستگاه این پرنده قاره آفریقا است و در آن جا به صورت گروهی زندگی نموده و معمولاً هر گروه شامل ده تا بیست پرنده می­باشد و گاهی اوقات نیز ممکن است که تعداد یک گله از این پرنده به یکصد عدد نیز برسد. این موجودات به عنوان پرندگان خانگی بسیار محبوب هستند و تکثیر آنها نیز به سادگی امکان پذیر است. طول عمر طوطی برزیلی حدود ۱۵ تا ۲۰ سال و برخی نیز معتقدند که این پرنده می­تواند تا ۳۰ سال زندگی کند. دشواری تعیین سن پرنده سبب شده است که طول عمر پرندگان وارداتی از خارج را نتوان تعیین کرد. البته این امر در مورد پرورش دهندگانی که طوطی خود را از پرورش دهندگان ایرانی تهیه می­کنند صادق نیست چرا که معمولاً این پرورش دهندگان جوجه­های خود را پس از استقلال از والدین به بازار عرضه می­کنند و سن این نوع جوجه­ ها معمولاً کم بوده و تعیین سن آن­ها به راحتی امکان پذیر است، با این وجود بهتر است تولید کنندگان این نوع طوطی بر روی پای جوجه حلقه­ های فلزی قرار دهند و تاریخ تولد پرنده را روی آن حک کنند که در این صورت    می­توان از سن پرنده اطلاع دقیقی به دست آورد و با این کار اعتماد خریدار جلب گردیده و صاحب پرنده اطلاع دقیقی از سن پرنده خود خواهد داشت.

طوطی برزیلی در زبان فارسی نام­های متعددی دارد و برخی به آن «طوطی کوتوله» و برخی به آن « طوطی عشق» و « لاو برد» می­گویند. نام انگلیسی این پرنده «Lovebird» و نام آلمانی آن « die Unzertrennlichen» و نام فرانسوی آن «  les Inséparables » است. نام علمی  این پرنده آگاپورنیس «Agapornis» است که از دو کلمه لاتینی        آگاپین «agapein» به معنی عشق و اورنیس «ornis» به معنی پرنده ترکیب شده است. این پرنده را در زبان عربی «طیورالحب» و در زبان عامیانه به آن«البرکادیلو» گویند.

رده بندی علمی طوطی برزیلی

سلسله حیوانات                                Animal

شاخه مهره داران                          Vertebrata

رده پرندگان                                         Aves

راسته طوطی سانان                  Psittaciformes

خانواده  طوطیان                            Psittacidae

زیر خانواده طوطی                        Psittacinae

جنس طوطی برزیلی                      Agapornis

شکل ظاهری طوطی برزیلی

طوطی برزیلی پرنده­ای کوچک است که اندازه آن بین ۱۳ تا ۱۷ سانتی متر و وزن آن بین ۴۰ تا ۶۰ گرم است. این نوع طوطی کوچک­ترین نوع طوطی در جهان بوده و از مشخصات آن ضخامت بدن، کوتاهی دم، تیزی و بزرگی نسبی منقار می­باشد. در طبیعت این پرنده به رنگ سبز است، اما گونه اهلی آن     رنگ­های بسیار متنوعی دارد. برخی از گونه­های طوطی برزیلی در اطراف چشم یک حلقه سفید دارند و برخی فاقد این حلقه می­باشند. چهار گونه از این پرنده حلقه­ای سفید رنگ در اطراف چشم خود دارند که این چهار گونه عبارتند از: طوطی برزیلی فیشر، طوطی برزیلی سیاه گونه، طوطی برزیلی نقابدار و طوطی برزیلی لیلیان. پنج گونه باقیمانده که عبارتند از: طوطی برزیلی ماداگاسکار، طوطی برزیل صورت قرمز، طوطی برزیلی صورت هلویی، طوطی برزیلی آبسینیان و طوطی برزیلی سوین درین فاقد حلقه مذکور می­باشند. زادگاه این پرنده قاره آفریقا است و از آن جا به سایر نقاط جهان برده شده است. طوطی برزیلی جزو پرندگان زینتی محبوب خانواده­ها به شمار می­رود و اروپاییان به آن مرغ عشق می­گویند و این تسمیه به علت این است که این پرنده به صورت جفت نگهداری شده و تمامی وقت خود را در کنار یکدیگر گذرانده و رابطه­ای بسیار صمیمی بین نر و ماده وجود دارد و یک جفت معمولاً تا آخر عمر با یکدیگر زندگی کرده و نر و ماده برای ساعت­های طولانی کنار یکدیگر نشسته و بال­های یکدیگر را تمیز و آراسته می­کنند.

در طبیعت این پرندگان در گله­های کوچکی زندکی کرده و بر میوه، سبزیجات، گیاهان سبز و بذر گیاهان تغذیه می­کنند. «طوطی برزیلی بال سیاه»[۲] علاوه بر مواد فوق بر حشرات و میوه انجیر نیز تغذیه می­کند. برخی از پژوهشگران معتقدند که «طوطی برزیلی سیاه طوقی»[۳] بر انجیر محلی خاصی تغذیه می­کند و اهلی کردن آن دشوار است، زیرا که امکان تهیه انجیر وحشی مورد نیاز آن مقدور نمی باشد. لذا پرورش این گونه  طوطی در سایر مناطق جهان مرسوم و متداول نیست. سایر گونه­های طوطی برزیلی به راحتی در سایر کشورها پرورش داده می شوند و از جمله گونه­هایی که در کشور ما پرورش آنان رایج و متداول است می­توان از طوطی برزیلی فیشر، طوطی برزیلی صورت هلویی و طوطی برزیلی نقابدار نام برد.

تاریخچه پرورش طوطی برزیلی

جانورشناسان معتقدند که زیست­گاه اولیه طوطی برزیلی، قاره آفریقا می­باشد و از نه گونه شناخته شده این پرنده، هشت گونه آن متعلق به قاره آفریقا و یک گونه آن که «طوطی برزیلی سرخاکستری»[۴] است متعلق به جزیره ماداگاسکار است که یکی از جزایر آفریقا به شمار می­رود. تاریخچة اهلی شدن این پرنده مشخص نیست و به نظر می­رسد که برای اولین بار توسط بومیان آفریقا اهلی شده باشد. «طوطی برزیلی صورت قرمز» اولین گونه طوطی برزیلی بود که به اروپا وارد شد و در نقاشی­های سده ۱۶ میلادی این پرنده دیده می­شود. البته قابل ذکر است که تعدادی از سایر گونه­های این پرنده بعد از سال ۱۸۰۰ م شناسایی گردید و به نظر می­رسد که ناوگان­های نظامی کشورهای استعماری که برای تهیه برده عازم آفریقا می­شدند، در بازگشت سعی می­کردند که علاوه بر بردگان، پرندگان و حیوانات شگفت انگیز آفریقایی را به اروپا منتقل نمایند و به نظر می­رسد که طوطی برزیلی نیز در این دوره وارد اروپا گردید و چندی نگذشت که به علت زاد و ولد آسان، تعداد آن در اروپا فزونی گرفت. برخی از گونه­ های این پرنده نظیر: «طوطی برزیلی سیاه گونه» در سال ۱۹۰۸م و گونه «طوطی برزیلی لیلیان» در سال ۱۹۲۶م برای اولین بار به قاره اروپا وارد شدند. از تاریخ ورود این پرنده به ایران اطلاع دقیقی در دست نیست و به نظر می رسد که بیش از چند دهه از ورود آن به ایران نمی گذرد، این پرنده در حال حاضر پرورش دهندگان زیادی در ایران دارد که اقدام به تکثیر آن کرده و از آن جوجه گرفته و جوجه را به بازار فروش عرضه می نمایند. در حال حاضر قیمت یک جفت طوطی برزیلی در بازار فروش بین ۶۰ تا ۸۰ هزار تومان است. در ایران دو گونه «طوطی برزیلی فیشر» و «طوطی برزیلی نقابدار» بیشتر از سایر گونه­ های طوطی برزیلی پرورش داده می­شوند البته گونه­های دیگر کم و بیش و با قیمت­های بالاتری قابل تهیه می­باشند.

پرورش طوطی برزیلی در خانه

بسیاری از علاقه مندان به پرورش ونگهداری پرندگان زینتی اخیراً به پرورش ونگهداری از طوطی برزیلی روی آورده اند . پرورش این پرندگان زیبا ورنگین باعث شادی وفرح بخشی کودکان می گردد. این پرندگان نیازهای زیادی ندارند وتامین یک قفس مناسب وجا دار  وغذای روزانه و رعایت اصول بهداشتی می تواند تمامی خواسته های این پرنده را تامین کند . این پرنده رفتاری بسیار مسالمت آمیز ودوستانه داشته ومعمولاً به صاحب خود آسیبی نمی رساتد.

منبع مورد استفاده : پرورش ، نگهداری وبیماری های طوطی برزیلی ، تالیف دکتر احسان مقدس، انتشارات نیلوبرگ ، تهران ۱۳۸۹٫

منبع : www.totisanan.com

طوطی برزیلی ماداگاسکار :

طوطی برزیلی ماداگاسکار نام دیگر آن طوطی برزیلی کله خاکستری است و نام علمی آن Agapornis canus است و در سال ۱۷۸۸م توسط طبیعی دان آلمانی جان فردریک جمیلین شناسایی گردید.

این گونه دو زیر گونه به نام‌‌های A.c.ablectaneus و A.c.canus دارد و از گونه‌هایی است که امکان تعیین جنسیت از روی شکل ظاهری پرنده امکان پذیر است و طوطی‌های نر و ماده به رنگ‌های مختلفی دیده می‌شوند. طول بدن پرنده ۱۳ سانتی متر بوده و رنگ سر و گردن و سینه طوطی نر خاکستری رنگ و بدن آن سبز رنگ است. این در حالی که رنگ تمامی بدن طوطی ماده سبز رنگ است. رنگ پرهای طوطی نر در ناحیه زیر بال به رنگ سیاه است و این در حالی است که در طوطی ماده به رنگ سبز است. در طوطی‌های نر زیر گونه A.c.ablectaneus نواحی خاکستری رنگ بدن تیره تر بوده و متمایل به بنفش است و اصولاً رنگ بدن طوطی‌های نر و ماده این زیر گونه از رنگ پرهای بدن گونه اصلی پر رنگ تر هستند.

طوطی برزیلی ماداگاسکار به عنوان کوچک ترین گونه طوطی برزیلی به شمار می‌رود. پرهای اطراف سر و گردن پرنده به رنگ آبی نبوده و به رنگ بنفش می‌باشد. گونه A.c.canus در سال ۱۹۱۸م در مناطق ساحلی شمالی جمهوری مالاگاسی کشف گردید و بعدها گونه دوم A.c.ablectaneus در جنگل‌های نزدیک به ساحل مشاهده شد.

منبع : www.totisanan.com

طوطی برزیلی سیاه گونه:

طوطی برزیلی سیاه گونه نام دیگر آن طوطی برزیلی صورت سیاه و نام علمی آن Agapornis nigrigenis است. خاستگاه این گونه کشور زامبیا است که در سال ۱۹۰۴م به وسیله دکتر کیرک مان در اطراف رودخانه میجوازی کشف شد و در سال ۱۹۰۶م توسط جانور شناس انگلیسی ویلیام لوتلی اسکلاتر در رده بندی جهانی پرندگان وارد گردید و اولین محموله از این پرنده در سال ۱۹۰۸ م به اروپا صادر شد. در حال حاضر این گونه در مناطق محدودی از قاره آفریقا وجود دارد که یک منطقه در جنوب زامبیا و دیگری در منطقه آبشار ویکتوریا در زیمبابوه می باشد.

سر و گردن پرنده به رنگ سیاه مایل به خاکستری بوده و پیشانی و گونه‌های پرنده تیره تر می‌باشند. سینه به رنگ پرتقالی و سایر اجزای بدن و از آن جمله دم پرنده به رنگ سبز می باشد. رنگ منقار سرخ رنگ بوده و پاها به رنگ خاکستری و ناخن‌ها سیاه رنگ هستند. طول بدن پرنده ۵/۱۳ سانتی متر بوده و به همین علت این نژاد یکی از کوچک ترین نژادهای طوطی برزیلی به شمار می رود. در دهه های بیست و سی قرن بیستم تعداد زیادی از این نژاد به انگلستان و آمریکا صادر شدند، اما امروزه به سختی می توان این نژاد را در دو کشور مذکور تهیه کرد، این در حالی است که این نژاد در سایر کشورهای اروپایی به وفور یافت می شود و رنگ‌های متنوعی دارد. این پرنده جزو پرندگان در معرض انقراض بوده و یکی از نادرترین گونه های طوطی در آفریقا می‌باشد.

منبع : www.totisanan.com

طوطی برزیلی صورت هلویی:

طوطی برزیلی صورت هلویی، نام دیگر این گونه «طوطی برزیلی صورت گلی» است و نام علمی آن Agapornis roseicollis است. این طوطی در سال ۱۷۹۳م کشف شد و در آن هنگام به عنوان زیر گونه‌ای از «طوطی برزیلی صورت قرمز» شناخته شد اما بعدها یعنی در سال ۱۸۱۸م توسط شرق شناس فرانسوی «لویس جان پیر ویللو» به عنوان گونه ای جدید معرفی شد و این گونه، دو زیر گونه به نام های علمی A.r.catumbella و A.r.roseicollis دارد. خاستگاه آن جنوب غربی قاره آفریقا است. اندازه آن ۱۵ سانتی متر است. پرنده‌ای شاداب و فعال است و خیلی زود اهلی می‌شود و با محیط جدید خو می‌گیرد و بسیار زیبا است. هیچ نشانه قابل اعتمادی برای تعیین جنسیت نر و ماده از یکدیگر وجود ندارد. پرندگان نابالغ روی منقار خود علامت سیاه رنگی دارند و عموماً آرام¬تر وکم فعالیت¬تر هستند. این گونه معروف ترین عضو طوطی های کوچک آفریقایی است. این پرنده واریته ها و همچنین انواع جهش یافته فراوانی دارد. برای مثال می‌توان از نوع لوتینوی این پرنده نام برد که صورت آن به رنگ قرمز طبیعی است، ولی بدن آن زرد یک دست است؛ مجموع این دو رنگ، ترکیب بسیار جالب و زیبایی را پدید آورده‌است. نوع دیگری از این پرنده نیز وجود دارد که نوع «فاکتور تیره» نامیده می‌شود و همان طور که از نام آن پیدا است، رنگ سبز بدن این پرنده تیره¬تر از معمول است و یا حتی به رنگ آبی متمایل به سبز درآمده‌است. زیر گونه A.r.catumbella در کشور آنگولا زندگی می‌کند و در حوالی سال۱۹۵۵م شناسایی شده‌است. رنگ اصلی طوطی برزیلی صورت هلویی به رنگ سبز بوده و رنگ صورت آن به رنگ هلو بوده که در ناحیه پیشانی پر رنگ تر و در ناحیه زیر منقار پریده رنگ می‌باشد.

منبع : www.totisanan.com

طوطی برزیلی سوین درین:

نام دیگر آن «طوطی برزیلی سیاه طوقی» و« طوطی برزیلی لبیریایی» است و نام علمی آن Agapornis swindernianus است واین گونه در سال ۱۸۲۰م توسط طبیعی دان آلمانی «هنریک کهل» شناسایی گردید. این گونه سه زیر گونه به نامهای علمی A.s.emini و A.s.swindernianus و A.s.zenkeri است. گونه اصلی و زیر گونه های آن را معمولاً از آفریقا به قاره اروپا و سایر قاره ها تجارت می کنند. خاستگاه آنان کشور کامرون و کشور لیبریا و شرق زئیز است و پرورش آنان در سایر مناطق جهان کار دشواری است زیرا که محل زندگی طبیعی آنان جنگل های استوایی پر باران است و صید آنان و انتقال آن ها به سایر کشورها کار دشواری است، چرا که معمولاً مدتی پس از صید، در اسارت تلف می شوند.

گونه اصلی این طوطی A.s.swindernianus نامیده می شود و خاستگاه آن کشور لیبریا است. در این گونه پرنده نر و ماده به یکدیگر شبیه هستند. رنگ پرهای بدن آن ها سبز است که این رنگ در منطقه گونه روشن تر می شود. در منطقه گردن طوقی به رنگ سیاه و زرد دیده می شود که در پس سر به رنگ سبز در می آید. طول بدن پرنده ۱۳ سانتی متر است.

زیرگونه دیگر این پرنده به نام «کامرونی» معروف است و نام علمی آن A.s.zenkeri است و خاستگاه آن کشور کامرون در آفریقا است که از لحاظ جثه کمی بزرگ تر از گونه اصلی است .

زیر گونه دیگر این پرنده که نام علمی آن A.s.emini است شبیه گونه اصلی بوده و رنگ طوق گردن آن روشن تر بوده و منقار آن کج تر می باشد. این گونه در منطقه غربی وسط آفریقا زندگی می کند.

طوطی برزیلی فیشر :

طوطی برزیلی فیشر، نام علمی آن Agapornis fischeri است ودر سال ۱۸۸۷م توسط دانشمندی به نام «دکتر فیشر» شناسایی گردید.

خاستگاه آن شمال تانزانیا است و در گله‌های کوچکی در مناطق خشک زندگی می‌کند و بیشتر بر دانه‌های گیاهان علوفه‌ای تغذیه می‌ کند. اندازه آن ۱۴ تا ۱۵ سانتی‌متر است. این گونه بعد از گونه صورت هلویی، از محبوب ترین گونه ‌های طوطی برزیلی به شمار می‌رود. هیچ تفاوت ظاهری بین دو جنس نر و ماده وجود ندارد. پرنده نابالغ در منقار خود علامت سیاه رنگی دارد و ساکت‌تر و آرام‌تر از پرنده‌های بالغ است. طوطی برزیلی فیشر از خویشاوندان نزدیک طوطی برزیلی نقابدار محسوب می‌شود، چرا که هردو جزو گروهی هستند که به اصطلاح دارای حلقه سفید دور چشم می‌باشند.

این گروه، به علت وجود حلقه گوشتی سفیدی که پیرامون چشم خود دارند، تحت این نام خوانده می‌شوند.

منبع : www.totisanan.com

طوطی کوتوله (جدایی ناپذیر):

طوطی های کوتوله یا جدایی ناپذیر ها جزو طوطی های دوست داشتنی و احساسی هستند،نام لاتینی جدایی ناپذیر ها یا طوطی کوتوله (agapornis) از واژه های یونانی عشق و پرنده گرفته شده و تاکید بر ارتباط عمیق و بسیار نزدیک زوج پرنده دارد. انها دارای طول بدنی معادل ۱۲ تا ۱۶ سانتیمتر میباشند و شامل گونه های مختلف میباشند که شما در این سایت میتوانید اطلاعات خوبی در مورد انواع طوطی های کوتوله کسب نمایید.
قدمت نگهداری برخی گونه های این پرنده به ۴۰۰ سال میرسد و برخی اخیرا مورد توجه قرار گرفته اند.
نام علمی این پرنده agapornis است و علت نام مرغ عشق افریقایی این است که پرنده نر و ماده ساعت ها نشسته و پرها و بال های یکدیگر را تمیز و آراسته میکنند.این پرنده از خانواده طوطی هاست و ۹ گونه از آن شناخته شده است .

بعضی گونه های طوطی کوتوله به وفور یافت میشود

در ایران نوع فیشر فراوان است و به آن به اشتباه طوطی برزیلی گفته میشود در صورتیکه زادگاه این پرندگان قاره آفریقا میباشد و برخی گونه های نیز دیگر نادر است.از این ۹ گونه ، ۳ گونه دیمورفیک (جنس نر و ماده از لحاظ ظاهری قابل تشخیص اند )و ۶ گونه مونومورفیک (جنس نر و ماده از لحاظ ظاهری یک شکل اند ) هستند.

۳ گونه دیمورفیک (جنس نر و ماده از لحاظ ظاهری قابل تشخیص) عبارتند از :

۱)ماداگاسکار ؛۲) صورت قرمزی۳) ؛ آبیسینیان

منبع : www.totisanan.com

طوطی برزیلی صورت قرمز:

طوطی برزیلی صورت قرمز نام دیگر آن طوطی برزیلی کله قرمز است. نام علمی آن Agapornis pullarius است. این گونه در سال ۱۷۵۸م توسط طبیعی‌دان معروف سوئدی کارل لینه شناسایی گردید. طوطی برزیلی صورت قرمز نسبت به بقیه گونه‌ها زیستگاه وسیعی دارد و در محدوده‌ای از خلیج مرکزی آفریقا تا مناطق غربی اتیوپی و در کشورهای سیرالئون، توگو و غنا پراکنده شده‌است. این گونه دو زیر گونه به نام‌های A.p.pullarius و A.p.ugandae است.

زیر گونه اول درجنگل های سافانا در وسط و جنوب آفریقای استوایی در گروه های بیست تا سی تایی زندگی می کند و بر روی دانه گیاهان تغذیه نموده و این گونه برخلاف سایر گونه های طوطی برزیلی در لانه مورچه های سفید در درختان لانه گذاری می کند و اندکی از آن‌ها نیز در لانه مورچگان بر روی زمین لانه گذاری می کنند. پرنده ماده اقدام به حفر کانالی می کند که به محوطه بزرگ تری منتهی می شود و در آن محوطه تخم گذاری می کند و هر دو روز یک تخم می گذارد و جالب این که مورچه های سفید به پرنده اجازه می دهند که در بخشی از لانه آن‌ها تخم گذاری کند. برخی از منابع ذکر می کنند که طوطی برزیلی صورت قرمز بر روی تخم مورچه سفید تغذیه می کند، اما این موضوع به اثبات نرسیده‌است. دمای لانه مورچه‌های سفید معمولاً ثابت است و این باعث می شود که پرنده ماده بتواند تخم‌های خود را برای مدت طولانی تری رها کرده و به منظور تغذیه از لانه خارج شود. جوجه‌ها بعد از ۲۳ روز از تخم بیرون می آیند و بدن آن‌ها بدون پر بوده و اولین پرها بعد از چند روز بیرون می آیند، تعداد جوجه هایی که پرنده ماده تولید می کند معلوم نیست و به نظر می رسد که هر پرنده ماده سالیانه دو جوجه تولید می کند. زیرگونه دوم که A.p.ugandae نامیده می شود در کشور اوگاندا دیده می شود و رنگ پرهای دم آن در مقایسه با گونه اصلی کمی روشن تر است.

منبع : www.totisanan.com

طوطی برزیلی لیلیان:

طوطی برزیلی لیلیان ، نام دیگر آن «طوطی برزیلی نیاسا» است که نام علمی آن Agapornis lilianae می‌باشد. این گونه در سال ۱۸۶۴ برای اولین بار کشف شد و در مرحله نخست به عنوان زیر گونه‌ای از طوطی برزیلی صورت هلویی شناخته شد اما در سال ۱۸۹۴م توسط شرق شناس و زمین شناس انگلیسی«جورج ارنست شلی» به عنوان گونه‌ای جدید دسته بندی گردید و به افتخار دانشمند مشهور«لیلیان سکالتیر» نامگذاری شد و در سال ۱۹۲۶م برای اولین بار به قاره اروپا صادر گردید و با موفقیت از آن جوجه گیری شد. خاستگاه آن جنوب تانزانیا، شمال زیمبابوه و بخش شرقی زامبیا است و معمولاً در گله‌های صد تایی در نزدیکی منابع آب زندگی می‌کند، زیرا که این نژاد به آب تنی بسیار علاقه مند است. طول بدن آن بین ۱۲ تا ۱۳ سانتی متر است و رنگ بدن آن سبز و سر آن به رنگ سرخ درخشان مایل به پرتقالی است بوده و پس سر آن سبز مایل به سرخ و دم سبز رنگ بوده و در انتها به رنگ پرتقالی تیره در می‌آید. منقار به رنگ سرخ درخشان بوده و اطراف چشم را حلقه‌ای سفید فرا گرفته و پاها به رنگ خاکستری و ناخن‌ها به رنگ سیاه می‌باشد و از لحاظ رنگ تفاوتی بین نر و ماده وجود ندارد و این گونه فقط به دو رنگ دیده می شوند که عبارتند از رنگ اصلی و لوتینو که رنگ لوتینو به صورت پرهای زرد رنگ با چشم‌های سرخ رنگ می‌باشد.

منبع : www.totisanan.com